بر تیر نگاه تو دلم سینه سپر کرد

 تیر آمد و از این سپر و سینه گذر کرد

 چشم تو به زیبایی خود شیفته‌تر شد

 همچون گل نرگس که در آیینه نظر کرد

 با عشق بگو سر به سر دل نگذارد

 طفلی دلکم را غم تو دست به سر کرد

 گفتیم دمی با غم تو راز نهانی

 عالم همه را شور و شر اشک خبر کرد

 سوز جگرم سوخته دامان دلم را

 آهی که کشیدیم در آیینه  اثر کرد

 یک لحظه شدم از دل خود غافل و ناگاه

 چون رود به دریا زد و چون موج خطر کرد

 بی‌صبر و شکیبم که همه صبر و شکیبم

 همراه عزیزان سفر کرده، سفر کرد

 باید به میانجی گری یک سر مویت

 فکری به پریشانی احوال بشر کرد

 

             

                   اینک که شهر شعله ور بی خیالی است

                       جای برادران غیورم چه خالی است

                           جای برادران غیوری که بعدشان

                    این شهر در محاصره خشکسالی است

                       بی ادعا ز خویش گذشتند و پل شدند

                       رد عبور صاعقه شان این حوالی است

                        من حرف میزنم و دلم شعر می شود

                        در واژه های من هیجانات لالی است

                     طاعون گرفته ایم و کسی حس نمی کند

                         تا آنکه زنده بودنمان احتمالی است

                        آلوده است کوچه ، خیابان به زندگی

                            چیزی که هست و نیست و حالی به حالی است

                    بر من چه سخت می گذرند این غروب ها

                               جای برادران غیورم چه خالی است

           

حرف‌های ما هنوز ناتمام ....
تا نگاه می‌کنی :


وقت رفتن است


باز هم همان حکایت همیشگی!

پیش از آن‌که با خبر شوی

 

لحظه‌ی عزیمت تو ناگزیر می‌ شودآی .....

ای دریغ و حسرت همیشگی

 

 

ناگهان

چقدر زود

                                                          
دیر می‌شود!

     

خبرنگار خارجی:

اگر هواپیمای اسرائیلی وارد خاک ایران شود و 10 بمب خود را بر روی شهر شما بریزد با چه می خواهید این هواپیما را منهدم کنید

  

سرلشکر جعفری:

مهم نیست هواپیما چند عدد بمب و کجا می ریزد مهم اینست که موقع برگشت این هواپیما، اسرائیلی وجود نخواهد داشت که در آن فرود بیاید...